Trzy założenia, na których to stoi
Z nich wynika wszystko inne: długość zajęć, skład grupy i to, co dziecko robi w domu.
- Zapamiętywanie jest umiejętnością — Nie darem i nie cechą charakteru. Umiejętności uczy się w określonej kolejności i ćwiczy — dokładnie tak jak pływania albo gry na instrumencie.
- Ćwiczyć trzeba na prawdziwym materiale — Technika przećwiczona na wymyślonej liście zostaje w ćwiczeniu. Dlatego na zajęcia dziecko przynosi własny zeszyt i najbliższy sprawdzian.
- Krótko i codziennie — Dziesięć minut dziennie utrwala lepiej niż godzina raz w tygodniu. Stąd podział: spotkanie z trenerem raz w tygodniu, treningi w dni między nimi.
Pięć technik w kolejności wprowadzania
Każda kolejna korzysta z poprzedniej. Przeskoczenie któregoś kroku zwykle kończy się powrotem do niego.
- Obraz
Zamiana słowa albo pojęcia w scenę, którą da się zobaczyć. Podstawa wszystkiego, co dalej — bez niej pozostałe techniki nie mają z czego korzystać.
- Skojarzenie
Połączenie nowego z czymś, co dziecko już zna: brzmieniem, kształtem, sytuacją z własnego życia. Tu uczymy, czym różni się obraz, który zostaje, od takiego, który znika.
- Łańcuch
Obrazy połączone w jedną historię, w której każdy kolejny element coś robi z poprzednim. Od tego momentu działa kolejność — listy, etapy, ciągi wydarzeń.
- Trasa, czyli pałac pamięci
Znane miejsce zamienione w ciąg stałych punktów, na których rozstawia się obrazy. Najstarsza z technik, znana jako metoda miejsc, i najpewniejsza przy dłuższym materiale.
- Obrazy liczbowe
Stałe obrazy przypisane cyfrom, dzięki którym data albo wzór stają się sceną. W tej części korzystamy z systemu spopularyzowanego przez Dominica O'Briena, wielokrotnego mistrza świata w zapamiętywaniu.
- Przeniesienie na własny materiał
Ostatni i najważniejszy krok: ta sama technika użyta do jutrzejszej lekcji. Dopóki go nie ma, dziecko zna techniki, ale ich nie używa.
Techniki obsługują to, co trzeba odtworzyć: daty, terminy, słówka, kolejności, teksty. Nie zastępują rozumienia ani rozwiązywania zadań — tego uczy szkoła i ćwiczy się inaczej.
Czego metoda nie robi
Cztery granice, które mówimy rodzicom na pierwszej rozmowie.
Nie leczy i nie diagnozuje
Jesteśmy szkołą, nie poradnią. Przy trudnościach wykraczających poza naukę odsyłamy do specjalisty, zamiast zapisywać dziecko na kurs.
Nie zastępuje szkoły ani korepetycji
Nie nadrabiamy materiału z przedmiotów. Uczymy, jak się go uczyć — to inna praca niż tłumaczenie ułamków.
Nie obiecuje ocen
Ocena zależy też od rzeczy poza naszym zasięgiem: od nauczyciela, od formy sprawdzianu, od tygodnia, jaki dziecko miało.
Nie działa bez pracy w domu
Bez tych dziesięciu minut dziennie zostają cotygodniowe spotkania i niewiele między nimi.
Jak to wygląda w tygodniu
Ten sam układ dla wszystkich grup, niezależnie od poziomu.
- Spotkanie z trenerem — 90 minut raz w tygodniu, online, w grupie 5–10 dzieci w wieku 8–18 lat.
- Treningi między zajęciami — Po 10 minut dziennie na platformie, gdzie pod każdą technikę jest osobny trenażer.
- Praca na własnym materiale — Część każdego spotkania dziecko poświęca na to, co akurat ma zadane w szkole.
- Sprawdzenie na głos — Odpytywanie przy grupie, wyrywkowo i przy zamkniętych zeszytach — tak jak przy tablicy.
Ile trwa dojście do swobodnego użycia
Realne ramy, jeśli dziecko pracuje też między zajęciami.
| Etap | Ile czasu |
|---|---|
| Pierwszy miesiąc | Obraz i skojarzenie, pierwsze użycie na własnym materiale |
| Pierwsze pół roku | Łańcuch i trasa, wybór techniki pod materiał |
| Rok i dalej | Obrazy liczbowe, praca z dużym materiałem przed egzaminem |
Zacznijcie od punktu wyjścia
Bezpłatny test poznawczy pokazuje, od czego warto zacząć: od technik czy raczej od uwagi i porządku pracy.
Otwórz bezpłatny testokoło 15 minut · bez rejestracji · wynik od razu
Skąd ta metoda
Za metodykę odpowiada Natalia Lubenets, współzałożycielka Space Memory, która przygotowuje dzieci do zawodów w zapamiętywaniu. Techniki nie są nasze — są znane i opisane od dawna; nasze jest to, w jakiej kolejności je wprowadzamy, ile czasu dajemy na każdą i jak przenosimy je na materiał ze szkoły.
Pytania rodziców
Czy to jakaś autorska metoda?
Nie i nie przedstawiamy jej tak. Same techniki są publicznie opisane od lat; autorska jest kolejność ich wprowadzania i sposób przenoszenia na materiał szkolny.
Od jakiego wieku to działa?
Pracujemy z dziećmi od 8 lat. Młodsze potrafią tworzyć obrazy spontanicznie, ale trudniej im świadomie powtórzyć technikę i utrzymać codzienną pracę.
Czy dziecko musi mieć dobrą wyobraźnię?
Pomaga, ale nie jest warunkiem. Dla dzieci, u których obrazy idą trudno, mamy techniki słowne: grupowanie, akrostych, rym.
Co, jeśli dziecko ma trudności z czytaniem albo pisaniem?
Wtedy mówimy to wprost: najpierw warto sprawdzić to u specjalisty. Techniki pamięciowe nie zastąpią pomocy, której dziecko potrzebuje wcześniej.
Czy zajęcia są nagrywane?
Pracujemy na żywo w małej grupie, bo częścią metody jest odpowiadanie przy innych. Kurs nagrany nie dałby tej części w ogóle.
Jak sprawdzić, czy to pasuje do mojego dziecka?
Najprościej bezpłatną lekcją próbną — widać na niej i tempo grupy, i to, jak dziecko reaguje na pracę przy innych.
Dalej na ten temat
Trzy strony: pomiar, pojedyncze techniki i ludzie za metodą.
Wyniki i pomiar
Co mierzymy i czego jeszcze nie publikujemy
Techniki zapamiętywania dla dzieci
Te same techniki opisane osobno
Natalia Lubenets
Kto odpowiada za metodykę
Chcecie zobaczyć to na żywo?
Bezpłatna lekcja próbna pokazuje całą kolejność na jednym spotkaniu. Zajęcia trwają 90 minut raz w tygodniu, grupy liczą 5–10 dzieci; pierwszy miesiąc kosztuje 369 zł zamiast 489 zł.
Zostaw zgłoszenieBezpłatna lekcja próbna pozwala zobaczyć tę kolejność w praktyce, zanim cokolwiek zapłacicie.