Metoda skojarzeń dla dzieci — jak zbudować obraz, który się trzyma

Dlaczego skojarzenie potrafi nie zadziałać

Trzy powody, przez które obraz wyparowuje szybciej niż sam materiał.

• Obraz stoi w miejscu — „Żółty dom” to opis, nie scena. Nie ma w nim nic, co mogłoby się przypomnieć, bo nic się nie wydarzyło.
• Obraz jest cudzy — Gotowe skojarzenie z listy w internecie odwołuje się do czyichś doświadczeń. Dziecko musi je najpierw zapamiętać — czyli dokłada sobie pracy zamiast ją odjąć.
• Jeden obraz na dwie rzeczy — Ten sam pies użyty przy dwóch słówkach zmusza do zgadywania, o które chodziło. Obraz ma prowadzić do jednej odpowiedzi.

Cztery cechy obrazu, który zostaje

Po tych czterech rzeczach poznacie, czy skojarzenie jest gotowe.

Samo brzmienieBrzmienie + scena

Sześć kroków na jedno skojarzenie

Weźcie jedno trudne słowo albo pojęcie i przejdźcie kroki na głos. Za drugim razem pójdzie bez czytania.

1. Zapytajcie, co to przypomina

   Pierwsza odpowiedź dziecka jest najlepsza, nawet jeśli wydaje się głupia. Brzmienie, kształt, imię kolegi — wszystko się nadaje.

2. Zróbcie z tego jedną scenę

   Nie zbiór przedmiotów, tylko zdarzenie: coś spada, pęka, ucieka, wylewa się. Ruch jest tym, co później wraca.

3. Wstawcie dziecko do środka

   Scena, w której dziecko bierze udział, trzyma się dłużej niż oglądana z boku. Można dołożyć znane miejsce: własną kuchnię, boisko, pokój babci.

4. Przesadźcie z rozmiarem albo liczbą

   Jeden kot przechodzi bez śladu, czterdzieści kotów wchodzących przez okno zostaje. Zwykłość jest największym wrogiem obrazu.

5. Sprawdźcie w drugą stronę

   Wy mówicie obraz, dziecko podaje znaczenie. Jeśli w tę stronę nie działa, obraz jest do poprawki — i lepiej wiedzieć to teraz niż na sprawdzianie.

6. Wróćcie po dziesięciu minutach i wieczorem

   Dwa krótkie powroty tego samego dnia decydują o tym, czy obraz przetrwa noc. Rano wystarczy już samo pytanie o znaczenie.

Dwa skojarzenia do tego samego słowa

Słowo „sedno” — dziecko ma zapamiętać, że znaczy „najważniejsza część sprawy”. Dwa mosty do tego samego znaczenia.

Różnica nie jest w pomysłowości. Prawa scena spełnia cztery warunki z bloku wyżej, lewa żadnego poza brzmieniem — i to da się sprawdzić w pięć sekund, zanim dziecko zacznie się uczyć.

Zbudujcie jedno skojarzenie — dwie minuty

Weźcie słowo, którego dziecko nie zna, albo termin z jutrzejszej lekcji.

1. Pytanie, nie podpowiedź

   „Co ci to przypomina?” Czekacie w ciszy, nawet dziesięć sekund. Pierwsze, co dziecko wymyśli, jest właściwe — poprawianie na ładniejsze zabija cały efekt.

2. Jedna scena, nie opis

   Z tego podobieństwa robicie sytuację, w której coś się dzieje. Pytanie pomocnicze: „kto to robi i co się wtedy dzieje?”.

3. Wstawcie dziecko do środka i przesadźcie

   Ono ma być w scenie, a rozmiar albo liczba mają być niedorzeczne.

4. Sprawdźcie w drugą stronę

   Wy podajecie znaczenie, dziecko ma powiedzieć słowo. Nie odwrotnie — to jest ta trudniejsza droga i tylko ona coś pokazuje.

Nie róbcie tego z całą listą naraz. Jedno skojarzenie dziennie przez tydzień daje więcej wprawy niż dwadzieścia w jeden wieczór — a wprawa jest tu celem, nie same słowa.

Co na to badania

Dwie prace pod tym, jak budujemy most.

Najczęstsze błędy przy budowaniu skojarzeń

Cztery powody, dla których most rozsypuje się po dwóch dniach.

Ile to zajmuje

Czas na jedno skojarzenie na kolejnych etapach ćwiczenia.

Dlaczego zaczynamy od tego

Autorka: Natalia Lubenets — współzałożycielka i metodyk Space Memory

Skojarzenie jest pierwszą techniką na zajęciach Space Memory, bo stoją na nim wszystkie następne: łańcuch to skojarzenia połączone w ciąg, trasa to skojarzenia rozstawione po punktach. Dziecko, które buduje obraz w pół minuty, uczy się kolejnych technik w jeden wieczór.

Pytania rodziców

Więcej o pamięci

• Jak poprawić pamięć dziecka
• Jak sprawdzić pamięć dziecka
• Techniki zapamiętywania do szkoły
• Mnemotechniki dla dzieci

Dalej na ten temat

Strony, na których skojarzenie zamienia się w większą technikę.